Tajemne oblicze świata

Chyba należy się małe sprostowanie :) Gra nawiązuje do mitów Cthulhu, ale nie dzieje się w świecie stricte Mitów Cthulhu z podręcznika Zew Cthulhu.
Tak, żeby nie było zawodu ;)

[pokaż treść] [kto ukrył]

17-01-2007 22:48

pochodza od HPL, a podrecznik to takie tam szpargaly ;). Nic sie nie boj :).

[pokaż treść] [kto ukrył]

17-01-2007 22:58

... w grze nie ma nawiązania bezpośredniego do Cthulhu Shub-Nigurath, R'yleh itp.
Śpieszyłem się i źle napisałem powyższy post :) Gra nawiązuje trochę do twórczości HPL, ale nie bezpośrednio do Mitów. O! :)

[pokaż treść] [kto ukrył]

17-01-2007 23:26

Gra porusza emocje, podobalo mi sie. Teraz przez nia mam wielka zajawke na paragrafowki.

[pokaż treść] [kto ukrył]

18-01-2007 20:07

Mały błąd: Paragraf 95: "Olewasz i jedziesz po prostu do pracy (...) Po prostu cierpliwie czekasz, aż dojedziecie do szpitala"

Fajne i miłe. Trzy razy zwariowałem zanim doszedłem do dobrego zakończenia ;)

[pokaż treść] [kto ukrył]

18-01-2007 23:57

Ja zwariowalem dwa razy i raz zostalem zabity ;).

[pokaż treść] [kto ukrył]

19-01-2007 09:10

A mogę tylko poznać numer paragrafu, który oznaczał owe "szczęśliwe zakończenie"? Bo są dwa zakończenia, które można uznać za pozytywne (nie ginie się tam, ani nie wariuje, ani nie idzie do więzienia ;)), ale tylko jedno z nich jest wejściem do kolejnych części tej gry (o ile je napiszę).

[pokaż treść] [kto ukrył]

19-01-2007 15:07

47 jest imo zdecydowanie pozytywne: zawsze lepiej niż zostać jakimś szatanowcem ;)

[pokaż treść] [kto ukrył]

19-01-2007 16:58

No właśnie, tak myślałem ;P Kolejne przygody będą się właśnie tyczyć chodzenia na gorzkie żale, roraty i pielgrzymki ;) Zadania w grze będą sprawdzać, czy wypełniłeś wszystkie punkty poprawnej spowiedzi i czy dobrze przyjmujesz kolendę w domu ;P

Żeby mi nic nie zarzucono. Mimo, że nie uważam się za katolika nie nabiajm się z katolickich form kultu. Nawet byłem na pielgrzymce w tym roku, a kiedyś chodziłem na dwa wcześniej wymienione nabożeństwa :P Po prostu lubię cyniczny humor i tyle. Przygoda, w stylu pokuty za "niewiadomo co", bynajmniej ciekawą przygodą by nie była.
Tak zachowawczo zaznaczam, by nie wszczynać bezsensownej dyskusji.

No niestety rincewind bpm, to nie ten paragraf jest kluczem do dalszych przygód ;P (o ile powstaną, choć mam nadzieję, że tak).

[pokaż treść] [kto ukrył]

19-01-2007 17:59

Tak przypuszczałem - jednak obraz świata, w którym egzorcyzmy działają i ogólnie Bóg czuwa nad ludźmi poprzez dzielnych kapłanów jest nader optymistyczny ;)

[pokaż treść] [kto ukrył]

19-01-2007 20:24

Nie pamiętam paragrafu, ale powiedzmy, ze wiem dlaczego obok gry jest zamieszczona praca o szamaniźmie ;).

[pokaż treść] [kto ukrył]

19-01-2007 23:02

A wydawało mi się, że okrągłe liczby są łatwe do zapamiętania ;P

No cóż, po pierwszym roku religioznawstwa musiałem przepleść pewne poznane mi fenomeny z moją pasją: RPG w konwencji Cthulhu. Niestety jedyna sesja, w której te elementy jak na razie wykorzystałem szału nie zrobiła (choć przyznam z ręką na sercu, że także super się do niej nie przygotowałem). Błędem było to, że po pijaku zawsze mówię o tym, czego niezwykłego się dowiedziałem, a najczęściej piję z ludźmi z którymi gram... więc zniknął element zaskoczenia na sesji.

Postanowiłem więc zmienić konwencję i grę zaprezentować większemu gronu ludzi, z którymi nie pijam ;P Choć początkowo gra miała być głównie prezentem dla moich najbliższych znajomych pochłoniętych manią RPG, to jednak skoro nie wyszło tak źle jak mogło wyjść, to czemu miałaby się marnować? ;)

Teraz oprócz fenomenu szamanizmu wiem już o wiele więcej o rzeczach, które mógłbym wykorzystać w RPGach, czy grach paragrafowych. Interpretacje gematryczne apokaliptycznej liczby Bestii, systemy gnostyckie, nieścisłości w Biblii, czy wręcz jej niepokojące fragmenty, błędnie interpretowane jako pozytywne, przeinaczanie treści biblijnych przy tłumaczeniu, a nawet zawarte w opowiadaniach Lovecrafta elementy gnostyckie, czy (aczkolwiek to tylko moje spekulacje, dość różniące się od tego co było napisane w podr. do Zew Cthulhu) etymologie imion Przedwiecznych i Nazwy miejsca gdzie spoczywają, skąd Lovecraft zaczerpnął motyw demonicznego charakteru głębin morskich etc. Pytanie, czy uda mi się to wszysko wpleść w kolejne części paragrafówek, albo w ogóle jakoś opracować przy chronicznym braku czasu :/

[pokaż treść] [kto ukrył]

20-01-2007 00:05

Uuu, mrock. Ale to w takim razie końcówka w 47 powinna mieć mhroczną kontynuację z odkryciem Prawdy O Wielkim Spisku Papieża :P

Choć w sumie po zapoznaniu się z drugim pozytywnym zakończeniem też jestem ciekawy, co będzie dalej - ostatecznie we współczesnych czasach zapotrzebowanie na usługi szamanów jest niewielkie, a z czegoś żyć trzeba ;)

[pokaż treść] [kto ukrył]

20-01-2007 00:39

Niezly poczatek. Kilka trudnych, zyciowych wyborow. Kilka mocno wciagajacych paragrafow...
Nie wiem tylko po co Punkty Wytrzymalosci, skoro nie mozna(chyba)zginac przez ich utrate?
No i z wyborem w trakcie postepowania intrygi robi sie coraz wieksza bieda. W sumie rozumiem: ta czesc wprowadza gracza w intryge, stad kilka nastepujacych po sobie paragrafow z dlugimi pogadankami bez mozliwosci wyboru.
Ale ogolnie to brawo, dawno nie gralem w zadna paragrafowke i sprawiles mi duzo frajdy!
Czekam na wiecej, i mam nadzieje, ze pomimo super mocy nadal beda sie pojawiac dylematy w stylu
"jesli biegniesz na tramwaj-patrz...", ktore rowniez zafrapuja gracza.
Trzymam kciuki!

[pokaż treść] [kto ukrył]

20-01-2007 01:17

No masz rację, później wybory były coraz gorsze w miarę rozwoju gry. Przyznaje to bez bicia.
Więc zdradzę jak wyglądało powstanie gry, co może sporo wyjaśnić.
Pod koniec września znów pojawił się smutny moment, kiedy paczka zgranych przyjaciół, rozjeżdża się po całej Polsce na studia i nie będzie miała możliwości zobaczyć się przez dłuuugi czas. Co równie smutne oznacza rozstanie się starej, zgranej paczki RPGowej. Ogłosiłem więc konkurs wśród znajomych na najlepszą grę paragrafową. Trzeba był ją skończyć przed wyjazdem na studia. Taka zajefajna pamiątka, substytut sesji na czas rozstania. Czas jednak nieubłagalnie ścigał, i o ile na początku jest dużo możliwości wyboru, to pod koniec było ich już coraz mniej, gdyż na początku myślałem, że mam czas pisać długą i rozbudowaną grę, później jednak minęły złudzenia i zostawało tylko kilka godzin na zakończenie gry. Musiałem więc szybko zakończyć grę by powstało w miarę kompletne "dzieło" (to brzmi jakbym pisał to miesiąc, a naprawdę wszytsko odbyło się w ciągu dwóch dni, ok. 20 godzin pisania).
Oczywiście z całej paczki, grę skończyłem tylko ja (choć ponoć trzy osoby ciągle swoje gry piszą ;>), więc tak czy siak wygrałem nasz mały konkurs :)

[pokaż treść] [kto ukrył]

20-01-2007 02:17

DOCKSTADER Frederick J.
Sztuka Ameryki, t. III: Twórczość Indian południowoamerykańskich


... no cóż, looknij na moją pracę ;> Są szamani, którzy wykładają na uniwerystetach (znam dwa przykłady na świecie), piszą o tym książki, żyją jako normalni ludzi, choć zajmują się np. ezoteryką, rzadko kiedy nazywają to szamanizmem, ale jednak robią co robią i widać w tym podobieństwo do tego co od ery prehistorycznej robili szamani. To nieprawda jakoby zjawisko szamanizmu ograniczałoby się tylko do Syberii, Afryki, czy społ. Indian w Ameryce. Zwróc uwagę na wspomniany w pracy przypadek Pawła Dybały - koleś był z Polski, miał obrazy Matki Boskiej Częstochowskiej, a nie jakiś totem, a mimo to idealnie wkomponowuje się w przypadek szeroko pojętego fenomenu szamanizmu.
Oprócz tego znam przypadek szamana działającego w Polsce (na Dolnym Śląsku), który zajmuje się praktyką szamańską naprawę w najbardziej znanej formy (wprowadzanie się trans za pomocą tańca i uderzenia w bębny etc.). i bynajmniej zapotrzebowanie na jego usługi są.
Niektórzy wolą wróżki, niektórzy szamanów :) Zapotrzebowania na nich są, nie bój się ;)

Oczywiście można zadać sobie pytanie jak śmiało można mówić o fenomenie szamańskim w momencie, gdy np. moce szamańskie występują w innych religiach (głównie jest to różnie pojęta władza nad ogniem). Ja uważam, że bardzo śmiało. Otoczka różna, ale sedno to samo. Dlatego buddystów suszących w mroźnie noce, mokre ręczniki na swoich ciałach w czasie medytacji, śiwaistycznego kapłana zanoszącego rożarzone węgle na swoich dłoniach do ołtarza Śiwy (nie doznając przy tym obrażeń), szamanów liżących rożarzone sztaby metali, czy tańczących po rozżarzonych ogniach, czy Ojca Pio wytrzymującego 50 stopniową gorączką wkładam do tego samego worka na zasadzie analogii. Tak samo doświadczenie śmierci szamańskiej, doświadczenia duszy z Tybetańskiej Księgi Umarłych, doświadczenia Jonasza (wiedziałeś, że ta księga czytana jest u Żydów na pogrzebach? Nie bez powodu), czy nawet studentów podających się doświadczeniu z narkotykiem LSD w doświadczeniu Grofa też wkładam do tego samego worka na zasadzie analogii. Oczywiście można się ze mną nie zgadzać, ale nie ukrywajmy - podobieństwa tu są, dlaczego mamy sądzić, że nie mają one znaczenia?

A co do Wielkiego Spisku Papieża ;> No cóż, motyw na grę paragrafową mógłby być dobry, albo nawet na książkę! Brown zrobił niezłą karierą na Kodzie Leonarda gdzie prezentuje ciekawe, acz wątpliwe teorie, jako prawdy objawione ;) Skoro jednak jest tyle innych, ciekawych, pewniejszych w swojej prawdziwości motywów na fabułę, to po co uciekać do tych marniejszych, mniej pewnych?

Swoją drogą, zapoznaj się np. z historią organizacji Oddesa, tam można zobaczyć czy w najnowszej historii Watykan miał czystę ręce (bo o starych jego grzechach, jak sprzedawanie odpustów, inkwizycji(choć i tak to najgroźniejsza była ta państwowa w Hiszpanii, różniąca się znacznie okrucieństwem od tej działającej poza Hiszpanią), czy Krucjatach nie ma co mówić, a nie ważne jak oczywiste byłyby ich zbrodnie i tak znajdą się ich obrońcy ;|).
Looknij także na historię Oscara Romero, wielkiego katolickiego arcybiskupa (tylko błagam, nie na katolickie, czy pseudoekumeniczne strony) i jak został wynagrodzony za wystąpienia przeciwko Szwadronom Śmierci w Salwadorze przez Watykan... uczić go potrafili jedynie duchowni anglikański, przecież tak odlegli w swojej historii od Katolicyzmu.

Mhroczne? "Niestety" prawdziwe :) Ale tego typu motwy genialnie urozmaicają fabuły sesji, czy właśnie takich gier.

[pokaż treść] [kto ukrył]

20-01-2007 02:26

"DOCKSTADER Frederick J.
Sztuka Ameryki, t. III: Twórczość Indian południowoamerykańskich" - to nie ma nic wspólnego z powyższą wypowiedzią :) Przez przypadek wkleiło mi się to co w notatniku było napisane :)

[pokaż treść] [kto ukrył]

20-01-2007 02:27

Doskonale to co pisałem dwa posty wyżej zostało oddane w książce dr Andrzeja Szyjewskiego "Etnologia Religii" wydawnictwa Nomos w rozdziale o Szamaniźmie. Głównie z tej książki czerpałem wiedzię i natchnienie do napisania tej gry, dlatego naprawdę szczerze tą książkę polecam, dla tych co mają chęci poszerzenia swojej wiedzy na ten niesamowity temat.

[pokaż treść] [kto ukrył]

20-01-2007 02:56

Doszedłem do 100 (budząc się po drodze :)), więc chyba dobrze trafiłem. Fajna paragrafówka, czekam na ciąg dalszy :)

[pokaż treść] [kto ukrył]

20-01-2007 15:27

Kawał dobrej roboty. Gra zapewniła mi masę miło (no, może nienajlepsze określenie :)) spędzonego czasu. Musiałem trzy razy próbować.
A jedyne słuszne zakończenie to, jak wszyscy wiemy, 47:P

[pokaż treść] [kto ukrył]

20-01-2007 17:06

@Mikołaj Kołyszko

Jesli chodzi o dr Szyjewskiego, to bardziej trafną książką traktującą o szamanizmie, jest... "Szamanizm" ;) szkoda, że tam nie zaglądnąłeś. Jeszcze brakuje mi w pracy "Archaicznych technik ekstazy" Eliadego, jako sztandarowej pozycji z zakresu szamanizmu. Wiem, czepiam się.

[pokaż treść] [kto ukrył]

27-01-2007 14:43

Ponieważ i zajrzałem do tej książki ("Szamanizm") i ją mam i wykorzystałem ją w pracy (wydawnictwo "WAM"). Teraz zajrzałem do mojej pracy i widzę, że rzeczywiście nie wpisałem jej do bibliografii :/ Mój błąd.

Polecam "Etnologię Religii" Szyjewskiego (a dokładniej jeden rozdział z niej, o szamaniźmie, choć rzeczywiście cała książka jest fascynująca), bo tam jest krócej opisany owy fenomen, a mimo tekst jest bardzo bogaty w treść. Wydaje mi się, że to najlepszy wstęp dla laika, który dopiero zaczyna przygodę z tym niesamowitym tematem. Dobrze skondensowana wiedza w tym temacie, bez poruszania bardziej szczegółowych zagadnień, które mogłoby znudzić niewprawionego czytelnika.

Zresztą robiłem kurs "Etnologia Religii" u dr Szyjewskiego, tam zetknąłem sięz tym tematem i z podstawowym podręcznikiem do tego kursu. Być może to mój sentyment, że jako podstawową książkę traktującą o tym temacie właśnie polecam tą pozycję :)

A co do "Archaicznych technik ekstazy" przyznaje się bez bicia, że nie przeczytałem tej książki, choć mam to w planach (tak jak i inne książki Eliadego :) ). Wiem, że dr. Szyjewski wykorzystywał ją do pisania zarówno "Etnologii Religii", jak i" Szamanizmu".

Rozumiem, że też student religioznawstwa? Czy po prostu zapaleniec? :)

[pokaż treść] [kto ukrył]

28-01-2007 19:25

Jak już pisałem, czepiałem się. Praca po przeglądnięciu jest moim zdaniem dobra, w sam raz dla kogoś kto ma blade wyobrazenie o szamanizmie.
Co do ksiązki "Etnologia Religii" to mialem wcześniej z nia styczność, ale tylko fragmentaryczną. Dziś natomiast nabylem egzemplarz i zapoznam się z książką blizej po egzaminach.

EDIT

Co do twojego pytania to mam nadzieje ze po sesji nie zostane jedynie pasjonatem

[pokaż treść] [kto ukrył]

29-01-2007 23:51

Niestety nie udało mi się wszystkich egzaminów pozdawać w pierwszym terminie i nie mam praktycznie ferii :/ Dlatego niestety nie uda mi się zbyt szybko napisać drugą część tejże gry.

[pokaż treść] [kto ukrył]

09-02-2007 02:02

Coolasta gra. Oczywiście odkupienie z rąk Ojca Redemptorysty jest najtrafniejszym wyborem, ale to nie podlega dyskusji.
Jedno pytanie - to z tym św. Krzysztofem zdelegalizowanym przez Vat. Sec. to prawda? Bo jakoś ani nie przypominam sobie, ani znaleźć nie mogę :)


l.

[pokaż treść] [kto ukrył]

24-02-2007 23:02

...tego też nie znalazłem (choć dokumentów z tego soboru nie czytałem jeszcze). To, że św. Krzysztof na 90% nie jest postacią historyczną, a zchrystianizowanym bóstwem (czy tytanem) - fakt; to, że w czasie II Soboru Watykańskiego "zdelegalizowano" go - nie mam pojęcia, choć takie opinie słyszałem od osoby, która dużą wiedzę na ten tema posiada (dr religioznawstwa). To, że Watykan "zdelegalizował" go to raczej pewne, tak samo jak to się stało z św. Jerzym. Obydwaj święci to bardziej postacie mityczne niż historyczne.

Aczkolwiek przy rozmowie z moim znajomym z roku, który przez kilka lat przebywał w seminarium jezuickim usłyszałem, że Watykan nie może odwoływać świętych, nawet jeśli okażą się one postaciami mitycznymi. Przyznam, że to zupełnie zbiło mnie z tropu, tyle, że nie mam pewności, czy to prawda, czy dowcip (ten znajomy lubi żartować, a kiedy kit wkręca ma minę pokerzysty).

Postaram się tą informacja sprawdzić w wolnej chwili. Przy pisaniu tej gry miałem jedynie zarejestrowaną w mózgu ciekawostkę z tego wykładu, stąd ten błąd :)

A tak propo, najprostszy dowód mityczności św. Krzysztofa (nie wchodząc w dalesze dywagacje) : "był olbrzymem: miał cztery metry wzrostu i niezwykłą siłę ". Przypominam, że słowo "olbrzym" (nie mam na myśli tutaj słowiańskiej etymologii) nie oznaczało dawniej człowieka, a kogoś innego, od człowieka silniejszego, w gr. Tytana.

[pokaż treść] [kto ukrył]

25-02-2007 18:25

Po wielu perturbacjach dotarłem do punktu wyjścia, czyli paragrafu nr 1. Wygląda na to, że otrzymałem jeszcze jedną szansę ;)

Paragrafówka fajna, wartka i ciekawa akcja, przyjemnie się czyta, słowem – bardzo dobra robota.

[pokaż treść] [kto ukrył]

26-04-2007 21:37

Jestem świeżo po przeczytaniu wpierw Szamanizmu, potem gry. I muszę przyznać, że pierwsze pochłonąłem od razu i praca dała mi dużo do myślenia.. Hmm, nawet z niepokojem stwierdziłem, że spełniam wszystkie warunki na adepta :/
Gra wciąga jeszcze bardziej- doskonały klimat i styl. Warto przeczytać wpierw Szamanizm, dzięki czemu udało mi się przejść ją pomyślnie (moim zdaniem :) za pierwszym razem.
Pozdrawiam i gratuluję dzieła!

[pokaż treść] [kto ukrył]

08-05-2007 22:28

Dzięki za pozytywne komentarze :) W wakacje sprężę się i napiszę dwie kolejne części. Druga jest już w mojej głowie, tylko muszę mieć czas ją na papier przelać. Niestety nie jestem do końca pewien, czy będą lepszę, bądź czy nawet dorównają części pierwszej :/ Ale to się dopiero zobaczy :)

[pokaż treść] [kto ukrył]

17-05-2007 23:43

Mam już pewną informacji co do, jak to określiłeś, "delegalizacji" św. Krzysztofa. Otóż w czasie II Soboru Watykańskiego ustalano nowy kalendarz liturgiczny i usunięto z niego niektóych świętych... gdyż stwierdzono, że nie istnieli. Tak zrobiono z Krzysztofem (swoją drogą był on przedstawiany czasem w kształcie łudząco podobnym do Anubisa, a były też warianty ukazujące go w postaci bardzo podobnej do pewnego bóstwa tureckiego) oraz z św. Jerzym.

Trochę dziwna sprawa, gdyż w Polsce dalej obchodzimy to święta, święci wtedy samochody, w niektórych kościołach rowery... ciekawe, czyż nie? :) Ciekwe jest także to, że patronem żołnierzy i harcerzy jest dalej św. Jerzy, którego także uznano za nieistniejącego (smutna sprawa... lubiłem tą opowieść o smoku, któremu przebijał on głowę włócznią... co łudząca przypomina pewien fragment z księgi Hioba, gdzie podobny los mógł spotkać Lewiatana; nie szukaj tego w tysiąclatce tam zamiast Lewiatana przetłumaczono go na "krokodyla" :/; podobnie także nasuwa się opowieść o pewnym wężu, któremu potomstwo prarodzica ma zmiażdżyć głowę i smoku z Apokalipsy, któremu jedna głowa umarła, a później cudownie z martwych powstała). Podobnie ciekawe jak to, że w Meksyku istnieje bardzo silny kult św. ... Śmierci :) To prawdopodobnie pozostałość po krwawej cywilizacji Mezoamerykańskiej (a jakże).

W religii Katolickiej można znaleźć więcej takich smaczków :) Choć nie tylko niej - zawsze religia ludu, a religia elit kapłańskich, różni się w warstwie doktrynalnej - normalna kolej rzeczy.

[pokaż treść] [kto ukrył]

31-05-2007 22:40

Doprawdy świetna gra paragrafowa. Dzięki Tobie, ponownie dopadł mnie bakcyl tego typu zabawy. Mam nadzieję, że nie zaprzestaniesz pracy nad kolejnymi częściami! Wiedza, którą wplotłeś w tą historię znakomicie współgra z atmosferą :)

[pokaż treść] [kto ukrył]

04-08-2007 17:34

Mam nadzieję, że w końcu niebawem znajdę chwilę by ją napisać. Czasu mało na wszystko, ale też mam nadzieję, że w końcu ją napiszę :)

[pokaż treść] [kto ukrył]

21-08-2007 15:34

Mam informacje:

"Iod wita ŚObie menTalnie jad cI zach z ..."

Któż rozwiąże zagadkę, któż? Smile

Gram? Ana? Gram?

[pokaż treść] [kto ukrył]

06-04-2009 21:13

Tajemne Oblicze Świata II znów dostępne w sprzedaży.

[pokaż treść] [kto ukrył]

13-10-2009 13:12